Къарындашым, беш намазны, кел, таны, –
Беш намазны къылмаучуну – бил аны –
Бетинде болмаз аны халал къаны,
Харамдан тыйылмаз аны хар саны.

Не харипди беш намазны этмеген,
Китап айтхан къулагъына ётмеген,
Дунияда муратына жетмеген,
Ёле туруп, ийман бла кетмеген.

Бир сагъатны ырахатланып жашамаз,
Бар малындан, кёзю къыйып, ашамаз,
Дунияны къайгъысындан бошамаз,
Этген иши шариатха ушамаз.

Танг атханын къарап кёрюп туралмаз,
Шартын билип, юсюне суу къуялмаз.
Аман тилин фитна сёзден тыялмаз,
Аллахы кёргенин билип, уялмаз.

Ахыратын дуниясына ол сатар,
Жассы намаз этмегенлей ол жатар,
Узунуна жатып жукълар, сын къатар,
Жукълай кетсе, бир заманда танг атар.

Кюн тийгенде къобар, киер кёлегин,
Ашап-ичип тамам этер керегин.
Къууандырыр ияфыр шайтан халегин,
Мудах этер сууап жазгъан мёлегин…

Аллах, кюч бер Китап айтханны этерге,
Къыямат кюн жаннетлеге кетерге.